Gastenboek

Write a new entry for the Guestbook

 
 
 
 
 
 
 

Fields marked with * are required.
Your E-mail address won't be published.
It's possible that your entry will only be visible in the guestbook after we reviewed it.
We reserve the right to edit, delete, or not publish entries.
5 entries.
A. Claes A. Claes from Vorselaar wrote on at :
Opgegroeid in het mooiste dorp van de Kempen. Mijn Vorselaar ... Zowel de kleuterschool, de lagere school als de middelbare school doorlopen in "mijn dorp". Niks dan mooie herinneringen. Destijds was zuster Magda onze directrice, stond zuster Leen voor de zorg en deed zuster Annemarie alle logistieke taken. Waar is de tijd ... Voor schooltijd richting het klooster om ons wit kleed en zwarte sandelen aan te trekken want ik ben enkele jaren misdienaar geweest. Ontbijten in de kloosterrefter bij zuster Leen, af en toe eens woorden wisselen met mijn collega-misdienaar wie nu eigenlijk de grootste van gestalte was want die mocht den dikke boek dragen of het wierook vat. Allemaal mooie herinneringen om te koesteren.
22KLOOSTERZCS90 O. Van Dam from Grobbendonk wrote on at :
Ik ben O. Van Dam en … een “product” van de school van Vorselaar. Tot mijn twaalfde sleet ik mijn broekje in de kleuter- en lagere school in Grobbendonk (van de Zusters van Vorselaar). In een prefabgebouw in de Lepelstraat in Vorselaar startte ik mijn 6de humaniora. Na één jaar veranderden we van locatie, zodat we de laatste 2 jaar van de lagere cyclus konden volgen in de lokalen “Zonnewende” aan de Mgr. Donchelei. Daarna volgden vier jaar lagere normaalschool. Nog maar enkele jaren was het externaat ingevoerd in Vorselaar. Geluk! Elke dag op en af naar huis!! Alhoewel… Ik miste ook allerlei fratsen die de internen konden uitspoken en waarover ’s anderendaags- waarschijnlijk goed aangedikt- werd gesproken. De externen aten ’s middags beneden in de kelder onder de recreatiezaal. De internen aten in de refter van Ter Engelen. Soms denk ik nog aan de aardrijkskundeklas, de chemieklas, … maar ook aan de oude kapel waar we regelmatig biechten gingen (en maar aanschuiven) Later werd de Paschakapel gebouwd, die later de Paschazaal werd. En zo komen de herinneringen weer terug… maar steeds met fijne gevoelens, niet alleen aan gebouwen, ook aan gemotiveerde leerkrachten met… ieder zijn eigenheid en eigenaardigheid. De laatste twee jaar van de normaalschool mochten we heel stilletjesaan beginnen met lesgeven in de oefenschool van Vorselaar. Dat eerste lesje in het 2de leerjaar… een leeslesje van 25 minuten! Wat een voorbereiding! Dagen! Wat een zenuwen! In het laatste jaar volgden de stages in verschillende scholen van Vorselaar. Na 4 jaar normaalschool waren we allemaal “volleerd” en kregen we ons diploma uit handen van enkele inspecteurs. En nu kon het “echte leven” beginnen en stonden we voor de klas in … Vorselaarse Scholen (Vorselaar => Grobbendonk). In ieder geval… een beetje jong, maar wel gemotiveerd, stonden we voor de leerlingen. Zo volgden voor mij 2 jaren in het tweede leerjaar in de oefenschool van Vorselaar, om daarna te starten in mijn vroegere Grobbendonkse basisschool… 18 jaar voor de klas en 16 jaar als directrice. Na meer dan 50 jaar komen wij – afgestudeerden in 1966- nog regelmatig samen. Steeds is er die terugblik op dat Vorselaar van zoveel jaar terug. Weet je het nog? En dan passeren zoveel leerkrachten (leken en zusters) de revue! Zalig! Het dient gezegd… Vorselaar heeft ons wel gekneed zoals we nu zijn… en eerlijk, ik denk niet dat iemand daar veel spijt van heeft.
22KLOOSTERZCS90 Maarten De Beucker from Nijlen wrote on at :
Getuigenis n.a.v. 175 jaar ZCS verschenen in Nieuwsblad op vrijdag 3 mei 1996 (JWV) Een man in een vrouwenburcht: Maarten De Beucker (25) uit Nijlen trok na zijn humaniora in het Sint-Jozefscollege van Herentals naar het regentaat in Vorselaar. Hij begon er in september 1988 aan een regentaat Frans, Geschiedenis en Economische Wetenschappen. Vandaag geeft hij les in het Sint-Eligiusinstituut in Antwerpen. Zijn herinneringen aan Vorselaar zijn positief. In zijn klas was hij de enige jongen bij elf meisjes. Je zou voor minder positieve herinneringen hebben. “Wij hadden een fantastisch jaar” zegt Maarten. “Het was echt een goede lichting waar tussen de verschillende afdelingen in het regentaat een goede verstandhouding en samenwerking bestond. Wij kregen veel ruimte van de directie om initiatieven te nemen en de opvoering van het toneelstuk ‘De laatste uren van Vincent Van Gogh’ was daar het resultaat van. Het is echt onvergetelijk met hoeveel mensen en enthousiasme daaraan gewerkt is.”
22KLOOSTERZCS90 Agnes Leysen from Mol wrote on at :
Getuigenis n.a.v. 175 jaar ZCS verschenen in Nieuwsblad op vrijdag 3 mei 1996 (JWV) Voor Agnes Leysen (42) uit Mol is het dit jaar precies 25 jaar geleden dat ze haar humanioradiploma haalde in Vorselaar. Ze studeerde er Wetenschappelijke A tussen 1965 en 1971. Nadien werd ze licentiaat wiskunde en vandaag geeft ze les in de Rosenberg in Mol, waar ze ook graadcoördinator is. Agnes vertelt:"Ik ging graag naar school in Vorselaar. Ik was extern, maar ook voor de internen was er in die tijd al meer ruimte: ze mochten een avond per week naar een eigen ontspanningslokaal in een kelder, waar ze zelfs mochten roken. Brieven werden nog wel binnen en buiten gesmokkeld door externen uit schrik dat de post zou nagelezen worden, maar het was toch een plezante tijd." "Wij zaten in de derde (vandaag het vierde jaar) in 1968. Het kan dus niet anders of wij hebben een keer gestaakt tegen de directie. Die wilde een leerkracht ontslaan en wij gingen daar helemaal niet mee akkoord. De directie heeft natuurlijk haar slag thuis gehaald, maar wij hadden toch gestaakt. Ik heb vooral goede herinneringen aan mijn schooltijd in Vorselaar. Het peil van het onderwijs was er in orde: ik kreeg er een behoorlijke voorbereiding op mijn latere universitaire studies. Het aantal zusters dat lesgaf begon in mijn humanioratijd wel sterk terug te lopen.
22KLOOSTERZCS90 Mia De Walsche from Antwerpen wrote on at :
Getuigenis n.a.v. 175 jaar ZCS verschenen in Nieuwsblad op vrijdag 3 mei 1996 (JWV) Mia De Walche (48) uit Antwerpen deed haar klassieke humaniora in het Kardinaal Van Roey-instituut tijdens de eerste helft van de jaren zestig. Ze was er op internaat. Nadien studeerde ze theologie. Ze geeft les in de Sint-Ludgardisschool in Antwerpen. Haar zes jaren bij de Zusters in Vorselaar roepen tot op vandaag gemengde gevoelens op. "Die school heeft een diepe indruk gemaakt op mijn jeugd en pas later ben ik me daar tenvolle bewust van geworden. Wij hadden een heel goeie klas en we kregen vooral les van zusters. Aan sommige van hen bewaar ik goede herinneringen, maar er zijn ook enkele zusters waar ik écht met negatieve gevoelens aan terugdenk. Die probeerden onze persoonlijkheid te kneden naar het model dat zij voor ogen hadden in plaats van ons zelf onze weg te laten zoeken. Hanteerbare mensen wilden zij van ons maken ipv onze eigenheid te laten openbloeien. Dat was dus het tegenovergestelde van wat ik onder opvoeding versta. Ik wil daarmee geen onrecht aandoen aan de goede en pedagogische bekwame zusters die er ook waren en ik besef uiteraard dat er sinds mijn tijde een hele weg afgelegd is."